علائم جسمی اعتیاد به مواد مخدر
یک تک-دوز بالا می تواند باعث افسردگی شدید یا سرکوب سیستم تنفسی شود. بنابراین اعتیاد به مواد مخدر یک عارضه خطرناک است و نباید در مورد آن سهلانگاری شود.
مسمومیت با اعتیاد به مواد مخدر
مسمومیت با مواد افیونی زمانی تشخیص داده می شود که قرار گرفتن در معرض مواد افیونی باعث ایجاد تغییرات رفتاری یا روانی مشکل ساز شود. علائم روانشناختی شامل موارد زیر است:
انواع مواد مخدر
امروزه مواد مخدر در انواع مختلفی تهیه شده و هرکدام اثرات و عوارض متفاوتی را به دنبال دارند. این مواد با ایجاد وابستگی روانی و جسمی شخص را معتاد کرده و عموماً ترک آنها مشکل است. مواد مخدر به دو نوع صنعتی و سنتی تقسیم میشوند.
انواع مواد مخدر سنتی
مواد مخدر سنتی موادی هستند که مستقیماً از گیاهان طبیعی به دست میآیند. بر روی این نوع مواد اعتیادآور فرایندهای شیمیایی انجام نمیشود. معمولاً عوارض و میزان وابستگی در مواد سنتی کمتر از صنعتی است.
۱. تریاک
تریاک پیامهای بین مغز و بدن را کند میکند. به همین دلیل داروی افسرده کننده است. خشخاش گیاهی است که تریاک از آن گرفته میشود. خشخاش یکی از اولین گیاهانی است که برای استفاده دارویی ثبت شد. تریاک صمغ چسبناک به رنگ قهوهای تیره با بوی قوی است. همچنین بهصورت مایع یا پودر تولید میشود.
تریاک را میتوان دود کرد یا بهصورت خوراکی استفاده کرد. تریاک پیشنیاز تولید هروئین است. مصرف این ماده در افراد علائم مختلفی را ایجاد میکند. تریاک در کوتاهمدت باعث احساس رضایت، آرامش، ضربان قلب و تنفس پایینتر، یبوست موقت و ازدستدادن اشتها میشود.
در بلندمدت نیاز به این ماده مخدر بیشتر شده و شخص باید برای بهدستآوردن همان اثر مقدار مصرف را افزایش دهد. در خانمها باعث نامرتب شدن پریود و مشکل در باروری میشود. شخص میل جنسی را ازدستداده و به تریاک وابسته میشود.
علائم ترک تریاک معمولاً ۶ تا ۲۴ ساعت بعد از آخرین دوز شروع میشود. حدود ۷ تا ۱۰ روز ادامه دارد. علائم ترک شامل بیقراری، افسردگی و گریه، اسهال، تعریق، خواب بیقرار، گرفتگی عضلات و تهوع و استفراغ میشود.
شناسایی سوء مصرف مواد مخدر در اعضای خانواده
گاهی اوقات، تشخیص حالات عادی نوجوان و یا احساس وحشت و نگرانی استفاده از مواد مخدر دشوار است. نشانه های احتمالی که نوجوان شما یا یکی از اعضای خانواده از مواد مخدراستفاده میکنند عبارتند از:
نحوه رفتاری افراد معتاد
سیستم پاداش مغز یک معتاد نسبت به افراد غیر معتاد واکنش متفاوتی نشان می دهد. اثرات لذت بخش تجربه شده بسیار بیشتر از کسی است که از اعتیاد رنج نمی برد. این امر در مورد هر نوع اعتیادی صدق می کند. علاوه بر این، هنگامی که آنها در برابر اجبار تسلیم شدند، ولع شدیدی برای انجام بیشتر پیدا می کنند. با موادی مانند مواد مخدر و مشروبات الکلی، به ندرت سیر و اشباع می شوند تا زمانی که به مرحله فراموشی یا از بین رفتن برسند.
معمولاً این بیماری با رفتارهای خاصی همراه است. خشونت، فراموشی، افسردگی و… از پیامد های ناسازگار است که می تواند برای زندگی فرد مخرب باشد.
وابستگی روانی
در همه اعتیادها یک وابستگی روانی وجود دارد. فرد معتاد مجبور است از ماده یا فعالیتی استفاده کند تا برای کنترل احساسات یا زندگی روزمره، احساس درونی خود را تغییر دهد. این افراد هیچ کنترلی بر جنبه روانشناختی اعتیاد ندارند که آنها را وادار می کند بدون توجه به پیامدها و خطرات فزاینده برای خود و دیگران به اعتیاد خود ادامه دهند. تنها زمانی فرد تسکین می یابد که به حد نیاز خود نوشیده یا مصرف کرده باشد!
به عنوان یک بیماری مزمن مغزی عودکننده، جنبه دیگر اعتیاد روانی، این است که آنها به اندورفین ها و مواد شیمیایی لذت بخش مغز اعتیاد دارند که از طریق یک فرآیند خاص اعتیاد (فعالیت) یا اثرات یک ماده خاص آزاد می شوند.
نقش خانواده در پیشگیری از اعتیاد فرزندان
بی شک خانواده تاثیر عمیقی در رشد کودک دارد و شخصیت او را پیریزی میکند. اگر محیط خانواده سالم باشد کودک مهر و محبت یاد میگیرد و دارای اعتماد به نفس و احساس مسئولیت میشود.
بررسی های متعدد نشان از آن دارد که اگر کودک مورد توجه خانواده واقع نشود و از خانواده طرد شود و یا باالعکس، اگر بیش از حد مورد توجه و حمایت واقع شود، آماده ی کجروی، ناسازگاری و تجاوز به حقوق دیگران خواهد شد. کودکانی که در محیط خانه پذیرفته نشدهاند و با محرومیت عاطفی و فقدان مهر مادری روبرو بودهاند، محبت و عواطف دیگران را احساس نمیکنند و با ترک خانه و مدرسه و ناسازگاری با جامعه، رفتار خصمانه بروز میدهند. این افراد فاقد قدرت سازش میشوند و سرنوشت خوبی در انتظار آنان نیست.
افسردگی با اعتیاد درمان پذیر نیست!
افسردگی روانی یکی از بیماریهای شایع عصر ماست که بر روی خلق و خوی، رفتار و احساس فرد اثر میگذارد. از عوارض افسردگی این است که فعالیت، اراده و اعتماد به نفس شخص کاهش مییابد و نشانه هایی همچون خستگی، بیمیلی، بیعلاقگی، کمخوابی و ناامیدی نیز بروز میکنند.
در این موارد نشاط، علاقه و همکاری جمعی جای خود را به نگرانی، ناخشنودی و انزواجویی میدهد و بیمار با از دست دادن علایق شغلی و اجتماعی و گاه فردی ممکن است به طرف مواد مخدر و قرص های روانگردان نیز گرایش یابد تا شاید آرامش و آسایش بیشتری احساس کند.
افرادی که برای برای گریز از تشویش و اضطراب و فشارهای روانی مواد مخدر و قرص های روانگردان را انتخاب میکنند کسانی هستند که از رو به رو شدن با واقعیات عاجزند و به علت احساس عدم کفایت، زندگی خود را از واقعیت جدا کرده و آن را بر پایه ی اوهام و رویا بنا میکنند.
اختلالات روانی و اعتیاد
اختلال شخصیتی بیش از همه چیز فرد را در برابر اعتیاد آسیبپذیر میسازد. علاوه بر این، اعتیاد خود نیز اختلالهای موجود را تشدید میکند و این دایره معیوب ادامه مییابد. شخص معتاد برای بدست آوردن ماده مخدر دست به اعمال خلاف قانون و اخلاق میزند و با آزاد شدن از قید و بندهای اخلاقی مرتکب جنایت نیز میشود. به طور کلی شخصیت های روان نژند (دچار سراسیمگی) و نیز روان پریش را میتوان در برابر اعتیاد بسیار آسیبپذیر دانست